X
GO
nl-BEfr-FR
Water geven?

Water geven?

maandag 10 oktober 2016

De zenuwachtigheid neemt toe. Telers denken na over beregenen en de technische haalbaarheid ervan. Veel hangt echter af van de beschikbaarheid van water. Daar wringt meestal het schoentje.

Wie water moet laten aanvoeren, bufferen op het veld (container) en laten beregenen komt aan een prijskaartje dat niet min is. Alternatieven onder de vorm van water voeren met de aalton zijn goedkoper, maar beperkt qua capaciteit (breedte spuitbeeld). 

Alternerend water voeren en rooien kan een oplossing bieden. Echter, het water moet voldoende tijd krijgen om de bodem nat te maken. Enige tijd laten tussen beregenen en rooien is nodig (24 u, liefst langer). Sommige telers zetten meerdere delen van het veld nat (vanuit de spuitbanen/spuitsporen) om de rooier voor te blijven.

Extra kosten

De kosten lopen - naargelang het systeem - op van 500 (zelf aan- en openvoeren) tot 1500 euro per ha (laten beregenen). Voor aardappelen die netto 40 ton/ha opbrengen komt dit op een kostprijs van 1,25 à 3,75 €/100 kg. 


De aardappelprijs is - gezien de omstandigheden - stijgend (PCA/Fiwap notering: 16,5 tot 18 euro/100 kg). Bij vrije aardappelen kunnen de extra kosten van beregenen momenteel terugverdiend worden. Bij contractaardappelen zijn de marges lager en niet voorzien op dergelijke onvoorziene kosten. 

 

Wetgeving

Irrigatie met oppervlaktewater is gebonden aan wetgeving. Hieronder worden een aantal aspecten ervan toegelicht.

Alle mogelijke middelen waarmee water uit een waterloop wordt onttrokken, worden aanzien als het capteren van oppervlaktewater. Voor de winning van oppervlaktewater wordt onderscheid gemaakt in bevaarbare en onbevaarbare waterlopen.
Voor de captatie van meer dan 500 m3 water per jaar uit bevaarbare waterlopen is een vergunning nodig. Deze dient aangevraagd te worden bij de beheerder van de waterloop (Administratie Waterwegen en Zeewezen – Vlaamse Overheid). Er is een jaarlijkse retributie op de captatie van oppervlaktewater uit bevaarbare waterlopen, kanalen en havens per schijf en per m³.
Het capteren van water uit onbevaarbare waterlopen is niet meldings- noch vergunningsplichtig, zolang daarvoor geen vaste constructies of bouwwerken nodig zijn. Alle oevereigenaars (aangelanden) hebben in principe gelijke rechten op het water. Je mag de rechten van eigenaars die stroomafwaarts gelegen zijn, dus niet teniet doen. Zij hebben evenveel recht op water.
Indien de waterloop zich binnen een poldergebied of watering bevindt, moet de vraag gesteld worden aan het betreffende (polder)bestuur.

Wie water capteert moet op de constructie een geijkte en verzegelde teller plaatsen die toelaat de gecapteerde waterhoeveelheden vast te stellen met het oog op heffingen (waterverontreiniging of captatie bevaarbare waterlopen). 

Wordt water uit verschillende waterbronnen gebruikt voor irrigatie (bv. deels uit open put (=grondwater) en deels oppervlaktewater, dan moet een logboek bijgehouden worden met een overzicht van welk water wanneer gebruikt wordt. Dit is nodig omdat de teller vast op de pomp moet blijven en het onderscheid nodig is in functie van de wateraangifte.

Print
Tags:

Comments are only visible to subscribers.